Αλιβέρι




Μυθικά χρόνια


Από τη μυθολογία μαθαίνουμε ότι η Θεά Ήρα γεννήθηκε στην Εύβοια και στον σημερινό ξεροπόταμο του Αλιβερίου Ίμβρεστο, στην είσοδο της πόλης.



Προκλασσικά Χρόνια


Είναι η εποχή των Περσικών πολέμων. Η πόλη Ταμύναι βοηθάει τους Ερετριείς στην επάνδρωση των πλοίων που στάλθηκαν στην Ιονική Επανάσταση. Μετά την επανάσταση έχουμε μια αναλαμπή της πόλεως κυρίως στον θρησκευτικό τομέα. Χτίζεται ναός του Απόλλωνα και διοργανώνεται γιορτή προς τιμή του Θεού, τα λεγόμενα Ταμύναια.



Προϊστορικοί χρόνοι:

Σε πολλές περιοχές του Αλιβερίου έχουν έρθει στο φως μαρτυρίες ανθρώπινης παρουσίας ήδη από τη νεολιθική εποχή και από την εποχή του χαλκού.Σημαντικό νεολιθικό κέντρο είναι το σπήλαιο της Σκοτεινής στα Θαρούνια, όπου η ανασκαφή του το 1986 έφερε στο φως σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα.Πρωτοελλαδικός οικισμός έχει εντοπιστεί στον οικισμό του Αγίου Ιωάννη και μεσοελλαδικός οικισμός στη Μαγούλα Αλιβερίου. Στη Μαγούλα έχει βρεθεί ακόμα υστεροελλαδικός μηκυναϊκός οικισμόςΣτην περιοχή Κατακαλού έχει βρεθεί θολωτός μυκηναϊκός τάφος, τον οποίο πολλοί θεωρούν μικρογραφία του θολωτού τάφου του Αγαμέμνονα.


Σε όλη την περίοδο της προϊστορίας έχουν βρεθεί κτερίσματα οψιανού σε πολλές περιοχές. Πολλές είναι οι αποδείξεις ύπαρξης ζωής στην περιοχή από τη νεολιθική εποχή και εποχή του χαλκού.


Στην άκρη του ακρωτηρίου Μεσονήσι σχηματίζεται μικρή ακρογιαλιά με αμμουδιά όπου υπάρχει εκκλησάκι της Παναγίας της Τριχερούσας. Στη θέση αυτή συλλέχτηκαν πολλά όστρακα και οψιανοί.

Η παράλια περιοχή στο Μηλάκι και τη Μαγούλα ήταν κατοικημένη απ'; τους Νεολιθικούς χρόνους μέχρι σήμερα.

Ευρήματα από το Μηλάκι φαρικά όστρακα καθώς και λίθινα ευρήματα, εκπληκτικό αριθμό εργαλείων από οψιανό, λεπίδες λεπίδες και απολιπίσματα, που κάνουν πιθανή την ύπαρξη εργαστηρίου στην περιοχή για την επεξεργασία αυτής της πέτρας.
Το πλήθος του οψιανού δείχνει ότι το Αλιβέρι ήταν ένα από τα κυριότερα κέντρα εισαγωγής και επεξεργασίας του προϊόντος.

Πεντακόσια περίπου μέτρα βορείως του χωριού Άγιος Ιωάννης υπάρχει χαμηλός λόφος, στη νότια πλευρά του οποίου βρέθηκαν οψιανοί και αρκετή κεραμική.Στην Αγία Βαρβάρα Αλιβερίου υπάρχει εκτεταμένος προϊστορικός οικισμός. Η εντατική καλλιέργεια έχει αποκαλύψει οικοδομικά λείψανα του οικισμού. Τα μέχρι στιγμής ευρήματα ανήκουν στους Π.Ε. και κυρίως στους Μ.Ε. χρόνους. Πιθανώς πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό κέντρο της περιοχής. 


Μυκηναϊκά Χρόνια

Στο Λιβάδι Αλιβερίου βρέθηκε θαλαμοειδής τάφος που περιείχε Μυκηναϊκά αγγεία. Σήμερα η θέση αυτή, ανατολικά του δρόμου απ'; το Αλιβέρι στον Κάραβο είναι πυκνοκατοικημένη. Ένας άλλος Μυκηναϊκός τάφος που βρίσκεται στην περιοχή Κατακαλού, είναι της περιόδου 3000 - 1300 π. Χ. και όπως αναγράφεται στο αρχαιολογικό δελτίο, εάν γίνουν ανασκαφές θα ευρεθούν και άλλοι.

Πρόκειται για ένα θολωτό τάφο, σαν μικρογραφία του τάφου του Αγαμέμνονα . Είναι ο μοναδικός θολωτός τάφος στην Εύβοια, που διατηρείται σε καλή κατάσταση. Ο θάλαμος έχει κάτοψη κυκλική και είναι κτισμένος με αργούς λίθους μικρών διαστάσεων. Στη βάση του έχει διάμετρο 5,60μ. και μέγιστο σωζόμενο ύψος 4,70μ. Η είσοδος έχει μήκος 3,30μ. και καλύπτεται με ανακουφιστικό τρίγωνο. Ο τάφος χρονολογείται στους μυκηναϊκούς χρόνους (16ος-12ος αιώνας π.Χ.). Κατά τις εργασίες αναστήλωσης του τάφου έγινε υποστύλωση της θόλου, του υπερθύρου και της εισόδου. Ο τάφος ανασκάφηκε το 1907, από τον Γ. Παπαβασιλείου. Εξαιτίας της σύλησής του δεν βρέθηκαν κτερίσματα, με εξαίρεση μία κύλικα. Κατά τις εργασίες καθαρισμού και υποστύλωσης του τάφου βρέθηκαν όστρακα και χάλκινο νόμισμα.

Κλασσικά Χρόνια

Κατά την κλασική περίοδο κοντά στο Αλιβέρι υπήρχε η κώμη της Ερέτριας , Ταμύναι που λεγόταν επίσης Τάμυνα ή Τάμινα. Εκεί σύμφωνα με τον αρχαίο γεωγράφο Στράβωνα, υπήρχαν δυο ιερά , του Ταμιναίου Δία και του Απόλλωνα όπου γίνονταν ιππικοί , μουσικοί και γυμνικοί αγώνες, τα Ταμύναια. Από τις ανασκαφές που έχουν πραγματοποιηθεί βρέθηκαν πολλά λείψανα και δυο επιγραφές. Στους Κλασικούς Χρόνους (354 π.Χ.), στο λόφο του Αλιβερίου έλαβε χώρα η μάχη μεταξύ Αθηναίων (υπό τον Φωκίωνα) και Χαλκιδέων.

Την εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου η Ταμύναι σαν σύμμαχος των Αθηναίων χτυπήθηκε από τους Πελοποννήσιους και κατατάχθηκε υποταγμένη σε αυτούς. Αργότερα την κυριαρχία παίρνουν οι Θηβαίοι και τέλος πάλι οι Αθηναίοι.

Ιστορικοί χρόνοι:

Η θεση της αρχαίας πόλης Τάμυνες είναι άγνωστη. Πολλοί ερευνητές την τοποθετούν στην πεδιάδα του σημερινού Αλιβερίου, άλλοι κοντά στον αρχαίο Πορθμό, στο σημερινό οικισμό Μηλάκι. Για την τοποθέτηση των αρχαίων Ταμυνών στο Αλιβέρι, συνηγορούν ένα απόσπασμα των μυστηρίων από το ναό του Δήλιου Απόλλωνα στις Τάμυνες, έργο του 4ου αιώνα π.Χ., με μια επιτύμβια επιγραφή του ίδιου αιώνα που μνημονεύει τον Απόλλωνα και σχετίζεται με το δικαίωμα βοσκής που είχε κατατεθεί στο ιερό του θεού και τα έξι αποσπάσματα καταλόγων νικητών των Ταμυνείων εορτών, που βρέθηκαν σε μαρμάρινη πλάκα το 1858 σε σπίτι κοντά στο Αλιβέρι.Ο γεωγράφος Στράβων λέει για τη θέση τους, ότι στην Ερετριακή περιοχή υπήρχε η πόλη Τάμυνες, που ήταν ιερή πόλη του Απόλλωνα και λέγεται ότι το ιερό έγινε από τον Αδμητο, στο πλευρό του οποίου ο θεός υπηρέτησε ένα χρόνο, κοντά στον Πορθμό.Αλλοι αρχαιολόγοι, τοποθετούν τις αρχαίες Τάμυνες στην πεδιάδα του Αλιβερίου, στα ερείπια που βρέθηκαν στο Μηλάκι, όπου ήταν ο Πορθμός.Νεότεροι αρχαιολόγοι, τις τοποθετούν στα ανατολικά του Αλιβερίου, όπου υπάρχουν λείψανα πόλης και φρούριο στο σημερινό Μηλάκι.Υπάρχει ακόμα η άποψη που τοποθετεί τις Τάμυνες στην περιοχή Δάφνης και Αυλωναρίου, υποστηρίζοντας ότι η αρχαία πόλη δεν πρέπει να τοποθετηθεί μακριά από το Αυλωνάρι.Τον 5ο αιώνα π.Χ. οι Τάμυνες, φαίνεται, ότι ήταν στην ακμή τους, αποτελώντας έναν από τους δήμους της αρχαίας Ερέτριας. Εδώ τελούνταν μεγάλες γιορτές και αθλητικοί αγώνες, τα "Ταμύνεια", των οποίων διασώθηκαν οι κατάλογοι των νικητών. Κοντά στις Τάμυνες το 349-8 π.Χ. έγινε η "μάχη των Ταμυνών", κατά την οποία ο Αθηναίος στρατηγός Φωκίων πέτυχε μεγάλη νίκη κατά των αντιπάλων του Ευβοέων και Θηβέων.Τον 2ο αιώνα π.Χ. δε γίνεται καμιά αναφορά για την ύπαρξή τους, ούτε και στη ρωμαϊκή εποχή. Από τους ελληνορωμαϊκούς χρόνους έχουν διασωθεί Λουτρά, τα οποία βρίσκονται στην περιοχή του Κάραβου.

Ελληνιστικά η Αλεξανδρινά Χρόνια.

Μετά την επικράτηση της Μακεδονίας στην Εύβοια, όπως αναφέρει στον Δ΄ Φιλλιπικό ο Δημοσθένης, ο Πορθμός κατεστράφη το 341 π.Χ. από 5.000 στρατιώτες - σταλμένος απ'; τον Φίλλιπο με αρχηγό τον Ιππόνικο.

Έως το 285 π.Χ. ολόκληρη η Εύβοια και επομένως και κατεστραμμένος Πορθμός (Αλιβέρι) ήταν κάτω απ'; την Μακεδονική κυριαρχία. Μετά από το 285 και έως το 267 π.Χ. όλη η Εύβοια ανεξαρτητοποιήθηκε.



Ρωμαϊκά Χρόνια

Η Εύβοια κατελήφθη από το στρατηγό Μόμμιο το 146 π.Χ. Τα πρώτα σπέρματα του Χριστιανισμού σπέρνονται στον Πορθμό λίγο μετά την έλευση του Απόστολου Παύλου. Από την ελληνορωμαϊκή εποχή έχουν διασωθεί στον Κάραβο λουτρά που μαρτυρούν την ακμή της περιοχής..

Από την εποχή του Βυζαντίου υπάρχει η Κόκκινη Εκκλησία, που ονομάστηκε έτσι λόγω της κόκκινης πέτρας από την οποία χτίστηκε.

Ο Πορθμός εξακολουθεί να είναι Επισκοπή και ως το 16 αιώνα μ.Χ.

Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (πάνω απ'; το κτίριο του Ο.Τ.Ε.) κτίστηκε και ζωγραφίστηκε το έτος 1393 μ.Χ. (ή το 1329 μ.Χ.) σύμφωνα με την επιγραφή που σώζονται.

Ο Άγιος Δημήτριος (πάνω από το κτίριο του Λυκείου) όπως είναι σήμερα δεν μπορούμε να πούμε σχεδόν τίποτε. Αν κρίνουμε από τον παχύ τοίχο της κόγχης του Ιερού πρέπει να κτίστηκε μέσα στον 19ο αιώνα. Αυτό διότι έχει ανακαινισθεί εκ βάθρων.

Ο Άγιος Νικόλαος (μέσα στο Νοτιοδυτικό περίβολο του Αγίου Γεωργίου). Είναι μικρός μονόχωρος ναός δύρριχτη στέγη. Έτσι λοιπόν αν κρίνουμε το ναό από την γενική αρχιτεκτονική μορφή του μπορούμε να πούμε πως το κτίριο είναι του 17ου αιώνα μ.Χ.

Πριν την πτώση Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στα χέρια των Τούρκων (1453) έπεσε στα χέρια των Δημοτικών και ιδιαίτερα των Φραγκοβενετών. Στο Αλιβέρι (που ήταν ακόμη γνωστό σαν Πορθμός) άφησε δύο σημάδια της Βενετοκρατίας.

Ριζόκαστρο : Το Ριζόκαστρο είναι προσιτό και ορατό από το δρόμο προς την Κύμη. Το Ριζόκαστρο είναι ένα σχεδόν τετράγωνο κάστρο, που σε ένα δύο σημεία σώζονται τα τείχη του μέχρι τις επάλξεις. Μια δεξαμενή και μια στοά βρίσκονται στο εσωτερικό του. Κανένα ίχνος εκκλησίας. Το Ριζόκαστρο στην περιοχή Μηλάκι που είναι η παλιότερη φράγκική οχύρωση της Εύβοιας.

Ο πύργος : Ο μόνος τετράγωνος πύργος που σώζεται μέχρι σήμερα στο Αλιβέρι είναι στη θάλασσα μέσα στο εργοστάσιο της Δ.Ε.Η. Στη βάση του σχεδόν, στο Νότιο τοίχο έχει εντοιχισμένο ένα μάρμαρο με λαξευμένες δύο παράλληλες γραμμές.


Βυζαντινοί - Μεσαιωνικοί χρόνοι:

Στη βυζαντινή εποχή φαίνεται η πόλη έχει παρακμάσει και ερημωθεί. Στους βυζαντινούς χρόνους τοποθετείται ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου μέσα στο Αλιβέρι. Για την κατασκευή του ναού έχουν χρησιμοποιηθεί και αρχαία μαρμάρινα γλυπτά. Από τους βυζαντινούς χρόνους προέρχεται και η Κόκκινη Εκκλησία, που ονομάζεται έτσι λόγω της κόκκινης πέτρας, που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της.Στα χρόνια της βυζαντινής αυτοκρατορίας ακμαζε ο 'Πορθμός'. Στο τέλος της Φραγκοκρατίας, το 1470, αφανίστηκε ο Πορθμός και έδωσε τη θέση του στο Αλιβέρι.

Περίοδος της επανάστασης του 1821:

Στην πρώτη περίοδο της ελληνικής επανάστασης του 1821 το Αλιβέρι υπήρξε μαζί με την Κάρυστο το κέντρο των επαναστατών της νότιας Εύβοιας. Εδώ αποβιβάστηκε ο επίσκοπος Καρυστίας Νεόφυτος με σώμα από νησιώτες, κυρίως από την Ανδρο, και οργάνωσε στρατόπεδο με σκοπό την προσέλευση και των ντόπιων οπλαρχηγών. Οι Τούρκοι όμως, υπό την αρχηγία του Ομέρ πασά, κινητοποίησαν μεγάλες δυνάμεις και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εγκαταλειφθεί το Αλιβέρι από τους επαναστάτες. Ανακαταλήφθηκε προσωρινά από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο το 1822 και χάρη στις προσπάθειες του Νικόλαου Κριεζώτη παρέμεινε στους Έλληνες ως το 1823, οπότε και καταλήφθηκε οριστικά από τους Τούρκους και έμεινε στην κατοχή τους μέχρι την ενσωμάτωση ολόκληρης της Εύβοιας στο ελεύθερο ελληνικό κράτος.


Τουρκοκρατία


Μετά την Ενετοκρατία (1211 - 1470) το νησί και το Αλιβέρι πέρασαν στα χέρια των τούρκων το 1471 μ.Χ. Από τότε εκδηλώθηκαν μικρές ασήμαντες εξεγέρσεις που καταπνίχθηκαν αίμα από τους Τούρκους.

Η οθωμανική περίοδος αντιπροσωπεύεται από δύο ναούς .Το ναό του Αγίου Δημητρίου, κτίσμα του 16ου αι. και το ναό του Αγίου Νικολάου με τοιχογραφίες του 17ου αι.

Μετά την εξέγερση του Μαρτίου του 1821 στην Αγία Λαύρα ξεκίνησε και η επαναστατική δράση σε όλη την Ελλάδα. Και συγκεκριμένα στο Αλιβέρι αποβιβάστηκε ο φλογερός Επίσκοπος Καρύστου Νεόφυτος, (πατριώτης και μέλος της Φιλικής Εταιρείας) αφού είχε στρατολογήσει όσους άνδρες μπορούσε στα νησιά Άνδρο, Τήνο κ.α. Στα Στύρα σημειώθηκε μια μεγάλη ήττα των Ελλήνων από τον Πασά της Χαλκίδας Ομέρ Μπέη. Μετά την μεγάλη ήττα στα Στύρα αποφασίστηκε και δεύτερη εκστρατεία κατά της Καρύστου. Αφού συγκεντρώθηκε ο στρατός στην Ερέτρεια, το τρίτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου του 1821 ξεκίνησε για το Αλιβέρι, στην παραλία του οποίου όταν έφτασε κατέλαβε τον μικρό Ενετικό πύργο (στην περιοχή Δ.Ε.Η.) και έφτιαξε οχυρώματα.

Εκεί δίπλα βρισκόταν ένα μισοκατεστραμμένο εκκλησάκι, το οποίο επισκεύασαν και λειτούργησε ο Νεόφυτος τα Χριστούγεννα (25 Δεκ. 1821), του Αγίου Βασιλείου (1 Ιαν. 1822) και έφτιαξε οχυρώματα.

Το Αλιβέρι μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους αρχίζει να ανορθώνεται. Γίνεται Δήμος από κοινότητα. Επίσης βρίσκονται τα πρώτα κοιτάσματα λιγνίτη.



Νεότεροι χρόνοι:

Στις αρχές του 20ου αιώνα, η περιοχή του Αλιβερίου έγινε ιδιαίτερα γνωστή για τη λιγνιτοφόρο λεκάνη και τη συστηματική εκμετάλλευσή της. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα λιγνιτικά κοιτάσματα του Αλιβερίου ήταν γνωστά από την αρχαιότητα. Οι κάτοικοι της περιοχής κατασκεύαζαν μικρές στοές και εξόρυσσαν λιγνίτες για οικιακή χρήση. Για τον ίδιο σκοπό στα νεότερα χρόνια οι κάτοικοι των γύρω οικισμών χρησιμοποιούσαν τα επιφανειακά κοιτάσματα.Την εκμετάλλευση των ανθρακωρυχείων του Αλιβερίου ανέλαβαν κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου, τα στρατεύματα κατοχής. Έγιναν τότε συστηματικές έρευνες από επιστήμονες των κατακτητών για τον καθορισμό του κυρίως λιγνιτικού κοιτάσματος. Οι έρευνες αυτές αποτέλεσαν τη βάση για τις κατοπινές έρευνες, που άρχισε να διενεργεί με τελειότερα επιστημονικά μέσα το Ελληνικό δημόσιο.Η γεωλογική κατασκευή της λιγνιτοφόρου λεκάνης του Αλιβερίου αποτελεί τον αψευδέστατο μάρτυρα των κοσμογονικών γεωλογικών ανακατατάξεων, που συντελέστηκαν στην περιοχή κατά την περίοδο της Προϊστορίας. Οι λιγνίτες του Αλιβερίου κατατάσσονται στην κατηγορία των ξυλωδών ανθράκων, οι οποίοι έχουν ως κύρια πρώτη ύλη σχηματισμού τους την κωνοφόρα βλάστηση, που προφανώς υπήρχε στην περιοχή πριν από εκατομμύρια χρόνια.Η οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής υπήρξε αποτέλεσμα της αξιοποίησης των λιγνιτοφόρων κοιτασμάτων και της λειτουργίας του θερμοηλεκτρικού σταθμού της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού.



Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος


Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αρχίζει εκμετάλλευση των κοιτασμάτων λιγνίτη. Το Αλιβέρι έχει αναπτυχθεί σημαντικά. Όμως το 1938 το Αλιβέρι ξαναγίνεται κοινότητα από τον Ιωάννη Μεταξά.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και συγκεκριμένα με την έναρξη του στις 28 - 10 - 1940 το Αλιβέρι, σαν εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο με το πυρηνελαιουργικό εργοστάσιο του Καπνίση, τα λιγνιτοφόρα κοιτάσματα και με το φυσικό λιμάνι του, απετέλεσε το κέντρο ενδιαφέροντος των δυνάμεων του άξονα. Στο βόρειο μέρος του Αλιβερίου, περιοχή Τσαρούχα, είχαν οχυρωματικά φυλάκια οι Γερμανοί που λόγω του ύψους του βουνού μπορούσαν να ελέγχουν το λιμάνι του Αλιβερίου. Επίσης η περιοχή του Αλιβερίου είχε και αεροπορική κάλυψη, τούτο απεδείχθη το Σεπτέμβριο του 1943, όταν οι Ιταλοί συνθηκολόγησαν με τους συμμάχους και οι Αλιβεριώτες ύψωσαν την Ελληνική σημαία στην πλατεία του Αλιβερίου, οπότε Γερμανικά αεροπλάνα πυροβολούσαν για εκφοβισμό των Αλιβεριωτών και αντίστοιχα. Επίσης πάλι το 1944 έγινε πάνω από τον κόλπο του Αλιβερίου μια μεγάλη αερομαχία με αποτέλεσμα τη βύθιση όλων των μεταγωγών και πολεμικών πλοίων. Μετά την απελευθέρωση τον Οκτώβριο του 1944 το Αλιβέρι περικυκλώθηκε από 4.000 αντάρτες που είχαν εξεγερθεί οπότε έγινε μεγάλη σφαγή στο Αλιβέρι.


Μεταπολεμικά Χρόνια

Μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς ακολούθησε ραγδαία ανάπτυξη με την κατασκευή της Δ.Ε.Η. Περνώντας τα χρόνια φτιάχτηκε το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ και τέλος η Κοινότητα Αλιβερίου έγινε Δήμος Αλιβερίου.



Tour in the city of Aliveri

Built on a hill, in the shape of an amphitheater and near the sea, Aliveri is an industrial town of Evia with rich lignite deposits. It was the center of rebellion in South Evia during the first part of the 1821 Revolution. Karavos is the seaport of Aliveri as well as the tourist area of the region. The industrial zone and the thermoelectric power plant of the Public Power Corporation are located NE of the village. Finally, Alivery is located 48.5 km SE of Chalkida.

Sightseeing

The small arched-roof church of Koimisi tis Theotokou (Panaghitsa), which dates back to 14th century, built on a rock in the center of Aliveri.
The frescos of Aghios Nikolaos, in the precinct of the Cathedral of Aghios Georgios on top of the hill.
The Mycenaean tomb discovered in the area of Katakalou.
The red church of Aghios Dimitrios (in the same region), built with red stones and columns, where you can see early Byzantine frescos.
The Neolithic settlement in Dystos.
The ruins of Roman spas in Karavos.
The scenic lush green village of Aghios Ioannis which is located 6km NW of Aliveri. On its west side flows the tributary of Pertheniatiko.
Rizokastro in Milaki, located 5 km SE of Aliveri, one of the oldest fortresses dating back to the Frankish rule, with its water tanks, warehouses, barracks and a tower.
The hydro-habitat of the lake of Dystos, after Milaki and Prasino. The habitat offers shelter to a great variety of aquatic birds. On a small hill next to the lake, you will have the opportunity to observe the seraglios, buildings dating back to the Ottoman rule.
The islet of Kamila, in the southeastern part of the Aghioi Apostoloi bay (on the side of the Aegean Sea).

Activities

Swimming at the beaches of Nireas, Karavos, Kalami, Pontikou and Kambos, all the beaches of Southern Evia bay as well as the magnificent beaches of coastal villages Aghioi Apostoloi and Petries (Limionas, Stomio, Cheromylos, Liani Ammos) on Aegean Sea.

Events

Three-day feast of Aghios Ioannis, from August 27th to 29th.

Useful Phone Numbers

Municipality of Tamines: 22230-29.744
Police station: 22230-22.100
Health Center: 22230-22.222
Local Port Authority: 22230-22.318
Taxi: 22230-22.722